لبخندی از خدا

* هر آدمی لبخندی از خداست *

 

« بسم الله الرحمن الرحیم »

حمد خدایی را که با عنایت او شب را به صبح رساندم در حالیکه زنده و سلامت هستم. نه رگ هایم دچار بیماری شده و نه به بدترین اعمالم مرا کیفر داده است.

در حالی هستم که از دین برنگشته ام و منکر حضرت حق تعالی نشده ام و نگران ایمانم نیستم و عقلم سرجای خود هست و می فهمم و در عذابی نیستم که امت های پیش از من گرفتار بودند.

خدایا! به تو پناه می برم از آنکه در سایه بی نیازیت فقیر بمانم و یا در روشنایی هدایتت در گمراهی به سربرم و یا در پناه سلطنتت به کسی ظلم کنم و یا امور در اختیار تو باشد و من مغلوب و ذلیل گردم در حالی که همه چیز در اختیار توست.

خداوندا! اول کریمه ای که از من می گیری و اول امانتی از امانت هایت که نزد من است و بازش می ستانی، جانم باشد.

پروردگارا! به تو پناه می بریم از اینکه از فرمایش تو سریچی کنیم و یا از دین تو به دین دیگری روی آوریم و یا هواهای نفسانی بر ما غلبه کند و مانع ادامه راه ما در مسیر هدایتی باشد که از جانب تو به ما رسیده است.

                                                      فرازی از بیانات حضرت امیر (ع) «خطبه ۲۰۶ نهج البلاغه» 

   + هاجر ; ۸:٠٥ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()